De ecologische voetafdruk 2

Het negative beeld dat de samenleving heeft van daklozen dateert uit de tijd dat men dacht dat de economie voor altijd zou groeien en dat er geen einde aan olie was. Maar vandaag weet bijna iedereen dat het essentieel is voor de toekomst dat we onze manier van leven en de economische modellen van productie en consumptie fundamenteel moeten veranderen. Wij stellen onszelf het doel om de manier van leven zo aan te passen dat er zo weinig mogelijk schade aan onze omgeving ontstaat en wij zijn soms bezig met het berekenen van onze ecologische voetafdruk. Maar wij vergeten dat er al mensen zijn in onze westerse samenleving die dat doel al bereikt hebben. Ze veroorzaken een CO2-uitstoot van minder dan 20% van een doorsnee burger, ze hebben geen auto, ze maken geen intercontinentale vluchten en eten wat overblijft in de groothandel en de detailhandel en wat er eigenlijk wordt weggegooid. Maar op dit moment zijn wij nog lang niet in staat om deze mensen te erkennen als pioniers van toekomstig gedrag en ze schamen zich meestal voor hun gedrag. Ik denk dat dat fundamenteel en snel moet veranderen.

Ik wil graag dat iedere dakloze deze lijst met de ecologische voetafdruk om zijn hals draagt en de mensen voor de neus houd.  Er moeten ook jassen en t-shirts aan de daklozen verdeeld worden met de text op hun rug: Ik verorzaak zero emission (of zo).

Visionen

  1. The coat of St. Martin

     

  2. Koeverwarming

Zo een dorpje is mijn droom. 10 huisjes in een ring. In het midden de keuken, het washuis en de kleuterschool. De koeien zijn op pension. Het voer komt van de boer en de melk en de mest gaan terug.

Geben oder verlieren?

Seit ein paar Monaten arbeite ich als Freiwilliger Im Obdachlosen-Nachtasyl. Dort trifft man auch Menschen, die aus verschiedenen Gründen alles verloren haben. Beispielsweise ein Unternehmen, welches mit viel Mühe aufgebaut wurde und welches ihnen nun nicht mehr gehört.
Verloren – diesem Begriff wird durch unsere heutige Gesellschaft eine zutiefst negative Prägung verliehen. Kann man dafür nicht auch sagen – wegegeben? Der Unterschied ist die Sichtweise. Zwei Kinder sitzen an einem Tisch. In der Mitte liegt ein Bonbon, welches einem Kind gehört. Das andere Kind nimmt sich dieses Bonbon wortlos. Ist es weggegeben oder verloren?
Auch Franziskus von Assisi hat sein Vermögen weggegeben. Niemand würde sagen, er hat es verloren. Und der Schmerz ist nicht so groß.

Uitbreken

Het is heel moeilijk om van onze manier van leven uit te breken .
Minder dan 10% van de mensen in onze samenleving zijn bereid hun leven radicaal te veranderen, 20% denken er over na. Dat is niet genoeg om de resterende 70% te bewegen. De instincten sluimeren echter binnen elke mens want waar komt het verlangen vandaan op vacantie naar een verlaten eiland te gaan of in de zomer in de volkstuinen te wonen ? Dat maar 30% hun leven zouden veranderen wil zeggen dat er in onze huidige samenleving in de nabije toekomst geen verandering te zien is.
Het zou anders zijn als er een aanzienlijke samenleving die goed werkt als voorbeeld gebruikt zou kunnen worden. Dan zouden deze 70% mee kunnen kijken hoe deze samenleving werkt b.v. door deze in een geweldig reality show te bekijken. Misschien zouden deze 70% bereid zijn om hun consumptisme leven te ruilen tegen een leven dat niet consumptisme georienteerd is. Je moet hen laten zien, dat een leuk leven ook in een niet consumptisme georienteerde samenleving bereikt kan worden.
In maart 2017 ging het bericht over de hele de wereld dat de weduwe van Doug Tompkins (oprichter van het merk Esprit) een miljoen hectare land aan de Chileense overheid heeft gedoneerd. Daardoor kan een uitgestrekt natuurgebied worden uitgebreidt.
Er zijn misschien ook andere superrijke mensen die ook een grote oppervlakte naar de allerarmste mensen zouden willen doneren. Daardoor creeren zij de mogelijkheid om een samenleving op te bouwen die vrij is van de beperkingen van de huidige maatschappij van consumptie en winstmaximalisatie. Potentiële bewoners kunnen zeker worden gevonden onder de vele miljoenen mensen in sloppenwijken of vluchtelingen die zijn blootgesteld aan hongersnood.
Iedereen die een stukje christelijk geloof in zich draagt moet zich realiseren dat het meer dan een hersenschim moet zijn. De rijken zouden het kunnen opvatten als een vorm van compensatie zoals het delen van de mantel van Sint Maarten, omdat hun rijkdom alleen is opgebouwd door middel van winstmaximalisatie. Een exotische kant heeft dit project ook. Het gedoneerde land kann de vorm van de naam of het symbool van de donor krijgen en daardoor is het zelfs vanuit het heelal te zien. Uiteindelijk zou het een groot avontuur zijn, vergelijkbaar met een missie naar Mars, of zo.

Biography

I’m 62 years old and I live with my spanish wife, my daughter (18) and my son (17) in Utrecht. Sinds long I thought about a fairer society but it was only when I read the book “Laudato si” of Pope Francis that I realized that the harm lies in the cycle of work and consumption, and that this cycle is driven by the multinationals and banks. In the book “Retournez les fusils!” / “Ändere die Welt” by Jean Ziegler, I learned a lot about the causes of injustice in the world.

Almost my whole work life I worked on the area of environmental analysis, with my own laboratory for emission monitoring of industrial air pollutants between 2005 and 2015.

I grew up in East Germany and when I was 30 years old I started to build my own house. Within three years I made walls, floors, the roof and everything necessary for a house. All of it with my own hands.

For my pleasure I now sing in a good choir, play saxophone in a street orchestra, go sailing if it is possible, support my children with their school education and since august 2017 I work as a volunteer in the homeless shelter Sleep Inn in Utrecht.